Karhunkierros | op Internet sinds: 19 november 1999
Kennel voor Entlebucher en Grote Zwitserse Sennenhonden

 
 



























Kennel Karhunkierros

Maurice en Ruud

Colmont 14
NL 6367 HE Colmont Voerendaal Nederland
 
+31/0 6 516 38 331
Fax +31/0 842208529
Fax +31/0 848746439

Bankrekening:
NL Postbank 3695510
IBAN: NL93PSTB0003695510
BIC: PSTBNL21
 
Ons verhaal . . .

Wij en onze honden zijn avonturiers en wonen in Voerendaal, in de zuidoost hoek van Nederland. We wandelen veel (bij ons in de buurt zijn veel mooie wandelroutes) door een licht heuvelachtig landschap.
Als je de naam - Karhunkierros - leest
dan denk je: wat zou dat betekenen?
Voor ons heel veel en dat moge blijken uit het navolgende verhaal:
We zijn betoverd door Finland, in het bijzonder van de rust, de eenzaamheid en de uitgestrektheid.
 
Maurice loopt dagelijks met de honden naar onze Chaletwoning. Die ligt zo hoog dat men daar een prachtig uitzicht heeft over Duitsland, België en natuurlijk (in de directe omgeving) Nederland.
In augustus 1994 waren we, met onze grote zwitserse sennenhond (Pinot von Ayala) in Finland met vakantie.

Een lange bootreis bracht ons naar Helsinki. We reden gelijk door naar het Oulanka Nationaal Park, nabij Kuusamo.
 
Daar treffen we vaak andere eigenaren van Sennenhonden. Na vele jaren ervaring te hebben opgebouwd over Entlebucher- en Grote Zwitserse Sennenhonden, verheugen we ons telkens weer over een volgend nest.
De honden waarmee we fokken voldoen aan de F.C.I.-Standaard voor de fok.
Net onder de poolcirkel, dicht bij de russische grens. In dit gebied zijn we, met rugzak, van hut naar hut getrokken.

Bergop, bergaf, over handbrukken, vaak wadend door het water en zo voorts... Na de eerste dag hadden we het door: dat zou een zware week worden.

 
  Als een Fins echtpaar ons verklaarde wat Karhunkierros (de naam van de wandeltocht) betekent, schrokken we: Grote Beer.

Met andere woorden: deze wandeling is slechts geschikt voor mensen en honden met een berenkonditie.

 
  Wij kunnen deze wandeling navertellen.

Jaren later, februari 1997, stierf onze Pinot, veel te jong, aan een maagtorsie.

Vandaar onze kennelnaam.